Jongeren
Laatste nieuws
Lees het verhaal van Nicole ten Velden, een jongere van onze parochie.............
Een goed DOEL! Een goed GEVOEL!
Ik ben zelf dan wel geen lezer en zeker geen schrijver, maar soms wil je toch wel iets delen ook met mensen die je niet kent.
KANKER;
Ja, een naar en negatief woord en zeker een scheldwoord dat ik en
anderen wel hebben afgeleerd.
Het is beangstigend en staat tegenwoordig veel dichterbij dan je denkt.
En nu? Wat moeten wij ermee? Wat kunnen wij eraan doen? Steunen!
Onder andere ik steun de KWF kanker bestrijding op mijn manier.
Dat is onderdeel uitmaken van het initiatief Alpe d'HuZes, dat in 2006 is opgestart
met het idee fietsers, alleen of in een team, geld bijeen laten fietsen waarmee zij
een bijdrage leveren aan de strijd tegen de gevolgen van kanker.
Op één dag wordt minstens zes maal per individu of team de legendarische Alpe d'Huez
in Frankrijk beklommen.
Dit evenement is gaan groeien door een groep fantastische mensen, waaronder de fietsers, vrijwilligers en supporters.
Niet voor eigen gewin maar voor anderen, en vooral om anderen ook te
inspireren om Goed,Gelukkig en Gezond te leven met kanker.
Hoe ik hierbij kom?
In 2007 leerde ik net mijn huidige vriend kennen, die zelf kanker heeft gehad.
Hij vertrok naar Frankrijk met een collega en een gesponsorde “KWF vrachtwagen” ,
net als nog meer enthousiaste Nederlanders.
Om daar onder aan de berg op een camping een fantastische onderneming te organiseren.
Enthousiasme, emoties, daadkracht en uithoudingsvermogen dat zijn voor mij de eerste woorden om het te omschrijven.
Dus ik wilde in 2008 mee om het met eigen ogen te zien en mee te maken.
Vanwege de organiserende taak van mijn vriend was het voor zijn collega’s
die als o.a. fietsteam meegingen ook wel een week van hard meewerken.
Momenten om nooit te vergeten, de mensen die gingen fietsen, ex-kanker patiënten,
naasten van overledenen, vrienden en kennissen van zieken.
Het voelde als één grote familie en al ken je elkaar niet, je zegt gewoon goedemorgen.
Je vraagt hoe het trainen gaat en wenst ze succes en juicht ze toe op de rittendag.
Ook kwamen mijn vriend zijn zusje met haar vriend en nog een stel goede vrienden
voor een paar dagen om dit spektakel bij te wonen.
Op de woensdag die week werd Alpe d'HuZus georganiseerd, voor alle meiden
en vrouwen die 1 keer die berg wilde trotseren.
Ik was ongetraind maar we zouden het met het vriendenploegje s’ middags wel proberen.
Plotseling kreeg ik een telefoontje van mijn moeder en zei;
‘Ik wil je het eigenlijk niet nu vertellen,
maar weet dat je het me kwalijk neemt als ik het niet doe.’
Wat is er dan mam?
Je tante heeft Kanker!
Het gevoel van dat moment is nog heftig als ik eraan terug denk.
Woede en ongeloof, verwarring en machteloosheid is wat door mijn lijf gierde.
Nog huilend liep ik terug naar mijn tent, werd aangesproken door
medekampeerders en getroost door mijn vriend.
‘Zeg tegen de rest maar dat ik nu ga fietsen’ zei ik tegen hem.
Binnen een kwartier in fietskleding en met een gehuurde racefiets stond ik klaar,
vol adrenaline en woede.
Ik ga die rot berg trotseren dacht ik kwaad, en nee natuurlijk lukte dat niet!
Ik kwam maar tot bocht 12, waar mijn schoonzusje me haar jack en mobiel gaf.
Zei gingen verder op hun manier, en op het gras in de bocht barste ik weer in tranen uit.
Plotseling stopte er een onbekende jonge vrouw, gaf me water en troosten me.
Zomaar een wildvreemde die een arm om je heen legt!
Nu terug die berg af? Gevaarlijk en eng! ‘We gaan langzaam samen naar beneden’, zei ze.
Dat stukje in die week is wat ik me nog het beste kan herinneren.
Als familie hoorde we niet heel vaak hoe het met mijn tante ging.
Ik kon er soms kwaad om worden, omdat ik het gevoel van betrokkenheid
en saamhorigheid had gezien bij Alpe d'HuZes, en me machteloos voelde.
Het doel werd voor mij toch die berg trotseren in 2009.
Ik kocht fietskleding en een mountainbike om te trainen voor zover dat kan in dit platte land.
Ik hoopte dat ze mijn verhaal van 2009 nog mocht horen, om te laten blijken dat ze
er niet alleen voor staan, maar helaas overleed zij 3 weken daarvoor.
De crematie was een baaldag maar toch mooi, zoals zij het wilde.
Mijn vriend ging helaas niet mee, omdat de crematie van zijn vader 3 jaar geleden
voor hem toch weer dicht op het netvlies en veel in zijn gedachte zat.
Dat vond ik niet erg, wel heel jammer dat ik zelf zijn vader nooit heb mogen kennen.
Alpe d'HuZes 2009 was weer een nieuwe ervaring, de omgeving en een deel
van de organisatie was dan al welbekend.
Maar een grotere opzet en meer mensen, en ook meer mensen op de bagagedrager
zoals we dat noemen, je ziet het werkelijk groeien!
Weer dat enthousiasme en die emoties brengen een hoop mensen terug naar de werkelijkheid,
op een afstand los van het hectische thuisleven in Nederland.
Zelf was mijn doel één keer die berg op met de Alpe d'HuZussen, het was best heftig,
maar met een tevreden gevoel gehaald.
De doelstelling voor 2010 is voor mij in teamverband, en dan minimaal 2 keer die berg op,
met toch ook wel een aantal mensen meer die ik in gedachten (op de bagagedrager)
meeneem naar boven.
Het vrijwilligerswerk wat door de organisatie door het jaar heen op poten is gezet,
en wat dan met nog meer vrijwilligers ter plaatse in een week wordt gerealiseerd is ongelofelijk!
Het is dan ook een non-kost organisatie, en we zaten even met het ongenoegen dat er na afloop zo veel eten en drinken mee terug moest naar Nederland.
Mijn vriend had dan ook de ingeving om dit te doneren aan de Hoofddorpse voedselbank.
Voor mijn familie was het nog wat onbekend, en door omstandigheden komt het dichterbij.
“Opgeven is geen optie” is in de afgelopen jaren al voor vele Nederlanders een
levenswijze geworden.
Een leus waar ze de kracht uit putten, en weten dat ze niet de enige zijn of er alleen
voor staan.
Het enige wat we allemaal kunnen doen is op onze eigen manier investeren om kanker
van een dodelijke naar een chronische ziekte te maken.
We willen kankerpatiënten optimaal ondersteunen om hun de mogelijkheid te geven goed, gelukkig en gezond te leven met kanker.
De ervaring bij de Alpe d'Huzes evenementen is een geluksgevoel, dat ontstaat door het beste van jezelf te geven voor anderen.
De kracht die daar vrijkomt is de brandstof voor het verwezenlijken van alle dromen die we koesteren.
Nicole ten Velden
Eerste Jongeren Dag op de Kaag, 14 maart 2010:
een spetterende dag!!!
Op zondag 14 maart 2010 vond deze dag plaats. Met het thema "Reis van je leven" werd een gevarieerd programma aangeboden. Casper en Gijs hielden een presentatie over de Cebu Reis van de jongeren uit de Haarlemmermeer; pastor Annemiek Blonk deed verslag over de reis naar Malawi door jongeren uit Uithoorn. Je kon actief meedoen aan de Djembe-en zangworkshops, graffitti wanden spuiten en hutten bouwen op het eiland Padmos. Na de maaltijd volgde een culturenspel en we eindigden de avond met een groot vuur, waarbij wij ons mooie huttendorp in vlammen zagen verdwijnen!!
Op naar volgend jaar naar de Tweede Jongerendag op de Kaag!!
voor meer informatie www.jongerendagopdekaag.hyves.nl
T tijd
Iedere vrijdagmiddag van 16.00 tot 18.00 uur.
Bij goed weer in de tuin bij het vuur, anders in de
Jongerenkelder.Info: Raminah (06-10623703)