‘Nog is het licht in de tempel niet gedoofd’

Pleidooi voor een open kerk geschreven door Rob Mascini

Vrijdag verschijnt mijn boek ‘Nog is het licht in de tempel niet gedoofd’. Dit nieuwe boek van mij is een reflectie op de kerksluitingen die ik zelf heb meegemaakt in Amsterdam, Bussum, Den Helder, Uithoorn en Haarlem. Deze kerksluitingen hebben veel mensen pijn gedaan, ook mij. Reizend door vele landen en terugblikkend in de traditie van onze katholieke kerk vraag ik me in dit boek af of we met al die sluitingen wel op de goede weg zijn.

Katholieken koesteren dat wat als ‘heilig’  ervaren wordt. Als vader, moeder overleden is wordt haar rozenkrans, zijn kerkboek vaak aan mij gegeven met de woorden “Wilt u dit hebben? Ik kan het niet weggooien.” Ook al bid je zelf de rozenkrans niet meer, toch bewaar je die rozenkrans die van je  moeder was, en ook dat kerkboek van je vader.  Zo is het ook met een kerkgebouw. Die mag je naar mijn gevoel en naar het gevoel van veel mensen niet ‘wegdoen’.

In de jaren dat ik in communistisch Oost-Europa moest werken zag ik de dichtgetimmerde kerken. Dat was beleid van de communistische overheid: God moest uit de samenleving verdwijnen. Maar ik heb ook meegemaakt met hoeveel tranen van dorpelingen en wijkbewoners die kerken weer geopend werden, van vuil ontdaan. De mensen kwamen zondags niet in de kerk, maar ze koesterden het gebouw als een heilige plaats. Nu, in Nederland, sluiten we onze kerken zelf. En daarmee bevestigt de kerk zelf dat God uit onze dorpen en steden verdwijnt. We laten het gebeuren.

Ik vertel over die kerken zonder priesters die ik in Afrika bezocht, in het guerrillagebied van Colombia, op het platteland van Frankrijk. Ik zie ook de kleine protestantse kerken in ons eigen land. Daar zie je wat een kerk voor mensen betekent

In onze streken wordt de kerk op zondag leger en leger. Tegelijkertijd zien we hoe belangrijk het is dat de kerkdeur openstaat voor een kaarsje of zomaar even in de stilte zijn. En als er door de weeks een uitvaart is of als er in stad, wijk of dorp iets aan de hand is, vult de kerk zich met gelovigen en ongelovigen.

De kerk is er niet alleen voor de zondagse eucharistie. De kerk kan – als een parochie dat stimuleert – ook een plek zijn, een godshuis,  waar lief en leed met elkaar en met God gedeeld wordt,

In mijn boek pleit ik ervoor dat we op talloze manieren ons hart en onze kerkdeur wijd open zetten voor mensen, die elkaar en God zoeken: maatschappij betrokken, spiritueel, oecumenisch en diaconaal. Missionair zou je kunnen zeggen.

In mijn boek zeg ik niet te snel te geloven dat de centen op zijn of dat er te weinig priesters zijn. Vertrouw de mensen van wie de kerk is. Geef verantwoordelijkheid aan hen die voor de kerk zorgen. Niemand is te oud. En grijze haren spreken nog steeds van wijsheid. De kerk is van hen, de lokale mensen. Zij hebben hem gebouwd met dubbeltjes en kwartjes. En nog steeds is de kerkbalans van hen afhankelijk.

Ik hoop met mijn boek ‘Nog is het licht in de tempel niet gedoofd’ een bijdrage te kunnen leveren aan een nieuw elan in onze kerk, missionair, diaconaal en spiritueel!

Rob Mascini

U kunt het boek vanaf vrijdag bestellen voor €19,99 bij www.boekscout.nl

Op zaterdag 24 september om 14.00 uur zal mijn boek gepresenteerd worden in de theologische boekwinkel ‘Het Kruispunt’ te Hoofddorp. Ik ga dan graag met u in discussie. Hoe de presentatie eruit zal zien, zal t.z.t. gepubliceerd worden op de website van de boekwinkel. https://www.boekwinkelhetkruispunt.nl/